Karl Hoefer
Biografia
Karl Hoefer urodził się w 1862 roku w Pszczynie. Po ukończeniu matury wybrał karierę wojskową i ukończył szkołę oficerską. Od 1883 roku służył w różnych garnizonach śląskich. Podczas I wojny światowej dowodził pułkiem piechoty na froncie zachodnim, w 1915 roku ciężko został ranny i stracił rękę. W 1918 roku uzyskał szlify generalskie.
Hoefer dowodził 117 Dywizją Piechoty, oficjalnie nazywaną Strażą Graniczną (Grenzschutz), na Górnym Śląsku. Był odpowiedzialny za represje wobec polskich działaczy narodowych po I wojnie światowej oraz za zbrodnie dokonane na wciąż więźniach w czasie I powstania śląskiego. Gdy wojska alianckie wkroczyły na Górny Śląsk, jego oddziały musiały opuścić obszar plebiscytowy i przegrupować na Dolny Śląsk.
Po zakończeniu walk, Hoefer objął komendę górnośląskiego Selbstschutzu na namowienie kanclerza i ministra wojny. Dowodził siłami niemieckimi w Głogówku i prowadził kontrofensywy na Górze Świętej Annyi oraz Kędzierzynie. Po zakończeniu walk został przeniesiony w stan spoczynku, a następnie poświęcił się pisaniu wspomnień pod tytułem „Górny Śląsk w czasie powstań 1918-1921”. W 1927 roku ulicę w Prudniku nazwano jako „Kasernenstrasse” (obecnie ul. Grunwaldzka). W 1936 roku został mianowany SS-Oberführerem przez Heinricha Himlmrera.