Wilhelm Engerth

Wilhelm Engerth urodził się 26 maja 1814 roku w Pleß, w rodzinie Josefa Engertha, malarza i kustosza. Jego brat Eduard von Engerth również był malarzem, co wskazuje na silną tradycję artystyczną w rodzinie.

Engerth studiował architekturę i budownictwo na Politechnice wiedeńskiej, gdzie później pracował jako asystent. W 1844 roku objął stanowisko profesora nauczelni zawodowej w Grazu, co dało mu solidne podstawy techniczne przed dalszą karierą inżynierską.

W 1850 roku został powołany na członka rady technicznej Dyrekcji Generalnej ds. Komunikacji, gdzego zajął się projektowaniem nowego typu parowozu. Linia kolejowa na Semmering, pierwsza linia normalnotorowej kolei górskiej w Europie, wymagała innowacji - Engerth stworzył parowóz wieloczłonowy (parowóz Engertha), który pokonał ostrym zakrętom i stromym nachyleniom terenu dzięki sztywnej, lecz elastycznej konstrukcji. Produkcja objęła 26 takiej lokomotyw.

Parowóz Engertha sprawdził się nie tylko na Semmering, ale także na innych liniach w Austrii oraz za granicą, m.in. w Belgii, Francji i Szwajcarii. W latach 1853-1855 kierował działem mechaniki kolei w austriackim ministerstwie handlu, a w 1860 roku objął kierownictwo działu maszynowego Cesarsko-Królewskich Kolei Państwowych, awansując na zastępcę dyrektora generalnego.

Engerth był zwolennikiem uregulowania kory Dunaju. W 1867 roku został powołany do komisji ds. tego zagadnienia, gdzie opracował projekt specjalnych barier pływających - zwanych Schwimmtor - zainstalowanych w Nussdorf, aby chronić Wiedeń przed powodzią. Jego prace przyczyniły się do ochrony kanału wiedeńskiego przed wiosennym lodem.

W 1873 roku wystąpił jako przedstawiciel interesów Austrii na Wystawie Światowej w Wiedniu, kierując budową hal wystawienniczych. Od 1874 roku zasiadał w wyższej izbie austriackiego Rady Państwa. W uznaniu zasług otrzymał tytuł Freiherra w 1875 roku. Był przewodniczącym Austriackiego Zrzeszenia Inżynierów i Architektów. Zmarł 4 września 1884 roku w Baden.